تبليغاتX
آستان فرهنگ

اتل متل يه كامران ...
تاريخ: یکشنبه بیست و چهارم مرداد 1389 ساعت :10:46

آستان فرهنگ: اوايل شهريور سال گذشته بود كه كامران نجف زاده خبرنگار مطرح صدا و سيما جايگزين كريمي خبرنگار سابق صدا و سيما در پاريس شد.

كامران نجف زاده خبرنگار مطرح صدا و سيما كه در توليد گزارشهاي جذاب و باورپذير فكري هوشمند و زباني توانا داشت، حدود يكسال پيش به پاريس رفته است. آنجا كه مهد دموكراسي غرب مي خوانندش. با نگاهي كوتاه به عملكرد اين خبرنگار مطرح ايراني مشخص مي شود كه ظاهرا نجف زاده دچار نوعي احتياط از نوع شرقي اش شده كه همان محافظه كاري در عالم سياست معنا مي شود.به نظر مي رسد با اين روال نبايد انتظار داشت كه سربازي فداكار در عرصه جنگ نرم به مهد دموكراسي غرب فرستاده شده باشد.

در همين مدت نگاهي سطحي به اخبار مهم فرانسه داشته باشيم؛ "ادامه بحران و ركود در فرانسه"، "نصرالله درخواست مصاحبه خبرگزاري فرانسه را نپذيرفت"، "افزايش درگيري ميان جناح‌هاي راست و چپ فرانسه در بحث امنيت"، "انتقاد شديد سازمان ملل از وضع نژادپرستي در فرانسه"، "برخورد خشونت آميز پليس فرانسه با زن و نوزادي سياهپوست"، "نا آرامي هاي فرانسه"، "افزايش بزهكاري در جامعه فرانسه طي ماه‌هاي اخير "، "اقدامات خصمانه فرانسه در خصوص پرونده هسته اي ايران"، "حمايتهاي فرانسه از اسرائيل"، و ...

در طي اين مدت گزارشاتي از كامران نجف زاده ديديم و شنيديم، ولي هيچكدام از آنها آنچه كه مي بايست بود نبود. در روزهايي كه با خودم در خصوص نوشتن اين مطلب فكر مي كردم گزارشي از نجف زاده ديدم در خصوص وضعيت نژادپرستي در فرانسه و اقدام فضاحت بار پليس فرانسه در رفتار خشونت آميز با زن سياهپوست و نوزادش كه تنها جرمشان ورود غيرقانوني به فرانسه بود. ابتدا خوشحال شدم كه "كامران" حركتي كرده ولي وقتي گزارش به پايان رسيد افسوسم بيشتر شد و به حال كامران محافظه كار بيشتر تأسف خوردم. در گزارش مربوطه نجف زاده براي محكوم كردن اين اقدام پليس فرانسه از يكي دو "سياهپوست" مصاحبه گرفته و پلاتوي خودش را هم با جمله "شايد" آغاز كرده است. اينها همگي از خبرنگاري با اين همه هوش و ذكاوت بسيار بعيد به نظر مي رسد، مگر اينكه بگوييم كامران محافظه كار شده، كه به نظرم بدون ترديد اينگونه است. گزارشات ديگر نجف زاده هم دست كمي از اين ندارد.

چقدر منتظر بوديم تا دهه فجر سال گذشته يك گزارش ويژه از محل سكونت امام در نوفل لوشاتو ببينيم، ولي صد افسوس! چقدر بايد منتظر بمانيم تا يك گزارش نسبت به وضعيت منافقين در فرانسه و حمايتهاي دولت فرانسه از منافقين و رجوي ها ببينيم! چقدر منتظر بمانيم تا در خصوص بني صدر و فرح و ضد انقلابيون بسياري ديگر كه پاريس جولانگاه و خانه اصلي آنهاست يك گزارشي ببينيم و بشنويم؟ تا كي بايد منتظر ماند؟ ظاهرا براي هميشه ...

يادمان نرفته نجف زاده براي تهيه گزارشي متفاوت از آنچه كه تابحال ديده بوديم، به صورت دوربين مخفي جلوي كيوسك روزنامه فروشي ها مي رفت و از شهروندان ايراني سؤال مي كرد "چرا ما نبايد انرژي هسته اي داشته باشيم؟" يا گزارش وي در خصوص دهه فجر و آنجا كه از گزارش شوندگان مي پرسيد "دوست داري كدام ترانه انقلابي را بشنوي؟ و آن موقع بود كه تماشاگران تلويزيون آن ترانه انقلابي را مي شنيدند".

كامران نجف زاده در پاريس موفق نبوده است. ما دلمان براي گزارشات كامران در تهران تنگ شده و دوست داريم نجف زاده را دوباره در تهران ببينيم. تا كي بايد منتظر بمانيم؟

نوشته شده توسط محمود فلاح پرويزي | موضوع: فرهنگ | لينک ثابت |
© This Template Designed By كانون وبلاگ نويسان مذهبي